زبُور ۳۱

پہلا حَصّہ

ُپہلا وزن

میری آس ہے تیرے اُتے ، اَے یہواہ پاک خُدا

1

میری  آس ہے تیرے اُتے اَے یہواہ پاک خُدا

کدی نہ ہووَن دے شرمندہ پر سچیائی نال  چُھڈا

2

میرے وَل تُوں کرکَن اپنا مینوں چھیتی دے ارمان

دے پناہ ہو  قلعہ  میرا ، میری ہو  مضبوط  چٹان

3

توئیں آپ چٹان ہیں میری قلعہ ہیں تُوں بندے دا

اپنے ناں دے  واسطے  میری کراَ گوائی  راہ  وِکھلا

4

اوہناں نے اِک لو ک کے کیتا میرے لئی جال تیار

کڈھ اوس وِچوں تُوں ہیں میرا پکّا زور  تے  مددگار

5

سونپداہاں رُوح اپنی تینوں  اَے  سچیائی  دے  خُدا

توئیں  ہیں  یہواہ  جس نے  مینوں  کیتا  ہے  رہا

6

مَیں تے اُہناں داہاں وَیری جیہڑے مندے جُھوٹھ بُطلان

میری آس یہواہ تے  ہے  اوس  تے  میرا  ہے  اِیمان

7

یری رحمت تے مَیں یا رَبّ خُوش ہو خوشیاں کراں گا

میری جان دے دُکھ تُوں جاندا کیتی  اوہناں  تے  نِگاہ

8

اوہنا ں وِچ نہ چھڈ یا مینوں جیہڑے اَت ہتیار ے ہَین

میرے پیر ہُن کُھلے تھا ں وچ تُوئیں آپ کھلیارے ہین

===================

اُگواہی : رہبری، پیشوائی